Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Κυριακή Τυρινής . Η εξορία τών πρωτοπλάστων από τόν Παράδεισο .








Ὁ Ἀδάμ, ὁ πατέρας τῆς οἰκουμένης, ἐγνώριζε στόν Παράδεισο τή γλυκύτητα τῆς θείας ἀγάπης. Ἔτσι, μετά τήν ἔξωσή του ἀπό τόν Παράδεισο γιά τό ἁμάρτημά του, ἐγκαταλειμμένος ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, θλιβόταν πικρά καί ὀδυρόταν μέ βαθεῖς στεναγμούς. Ὅλη ἡ ἔρημος ἀντηχοῦσε ἀπό τούς λυγμούς του. Ἡ ψυχή του βασανιζόταν μέ τή σκέψη: «Ἐλύπησα τόν ἀγαπημένο μου Θεό». Δέν μετάνοιωνε τόσο γιά τήν Ἐδέμ καί τό κάλλος της, ὅσο γιά τήν ἀπώλεια τῆς θείας ἀγάπης, πού τραβᾶ ἀχόρταγα τήν ψυχή στό Θεό.
Τό ἴδιο καί κάθε ψυχή πού γνώρισε μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα τό Θεό κι ὕστερα ἔχασε τή χάρη, δοκιμάζει τό ἀδαμιαῖο πένθος. Θλίβεται ἡ ψυχή καί μεταμελεῖται σφοδρῶς, ὅταν προσβάλη τόν ἀγαπημένο Κύριο.
Βασανιζόταν κι ὀδυρόταν στή γῆ ὁ Ἀδάμ κι ἡ γῆ δέν τοῦ ἔδινε χαρά. Νοσταλγοῦσε τό Θεό κι ἐφώναζε:
Διψᾶ ἡ ψυχή μου τόν Κύριο καί Τόν ἀναζητῶ μέ δάκρυα. Πῶς νά μήν Τόν ζητῶ;
Ὅταν ἤμουν μαζί Του, ἀγαλλόταν εἰρηνικά ἡ ψυχή μου καί ἤμουν ἀπρόσιτος γιά τούς ἐχθρούς.
Τώρα ὅμως ἀπέκτησε ἐξουσία πάνω μου τό πονηρό πνεῦμα καί κλονίζει καί τυραννεῖ τήν ψυχή μου. Γι᾽ αὐτό λυώνει ἡ ψυχή μου γιά τόν Κύριο μέχρι θανάτου. Τό πνεῦμα μου ὁρμᾶ πρός τό Θεό καί τίποτε τό γήϊνο δέν μέ παρηγορεῖ· κι ἡ ψυχή μου δέν βρίσκει πουθενά παρηγοριά, ἀλλά ποθεῖ διψασμένα νά Τόν δῆ καί νά Τόν ἀπολαύση ὡσότου χορτάση. Δέν μπορῶ νά Τόν λησμονήσω οὔτε στιγμή κι ἀπό τόν πολύ μου πόνο στενάζω καί ὀδύρομαι: Ἐλέησόν με ὁ Θεός, τό παραπεσόν Σου πλάσμα».
Ἔτσι ὀδυρόταν ὁ Ἀδάμ κι ἔτρεχαν ποτάμι τά δάκρυα ἀπό τό πρόσωπό του κι ἔπεφταν στό στῆθος του καί στή γῆ.
Μέ δέος ἄκουγε ὅλη ἡ ἔρημος τούς στεναγμούς του.
Ζῶα καί πουλιά σιωποῦσαν ἀπό θλίψη.
Κι ὁ Ἀδάμ ὀδυρόταν, γιατί μέ τό ἁμάρτημά του στερήθηκαν ὅλοι τήν εἰρήνη καί τήν ἀγάπη.
Ἦταν μεγάλη ἡ θλίψη τοῦ Ἀδάμ μετά τήν ἐξορία του ἀπό τόν Παράδεισο. Σάν εἶδε ὅμως τό γυιό του Ἄβελ σκοτωμένο ἀπό τόν Κάϊν, αὐξήθηκε ἀκόμα πιό πολύ ἡ θλίψη τοῦ Ἀδάμ· φοβερά στενοχωρημένος κοίταζε κι ἔκλαιγε:
«Ἐξ ἐμοῦ λαοί ἐξελεύσονται καί πληθυνθήσονται ἐπί τῆς γῆς· κι ὅλοι θά ὑποφέρουν, θά ζοῦν μέσα στήν ἔχθρα καί στόν ἀλληλοσκοτωμό».
Κι ἦταν ἡ θλίψη του μεγάλη σάν τόν ὠκεανό· καί τήν καταλαβαίνουν μόνον οἱ ψυχές πού γνώρισαν τόν Κύριο καί τήν ἀνείπωτη ἀγάπη Του.
Κι ἐγώ ἔχασα τή χάρη καί φωνάζω μαζί μέ τόν Ἀδάμ: «Σπλαγχνίσου με Κύριε. Δῶσε μου πνεῦμα ταπεινώσεως καί ἀγάπης».
Ὤ ἀγάπη τοῦ Κυρίου! Ὅποιος σέ γνώρισε, σ᾽ ἀναζητεῖ ἀκούραστα καί φωνάζει μέρα καί νύχτα:
«Σέ ποθῶ, Κύριε, καί Σ᾽ ἀναζητῶ μέ δάκρυα. Πῶς νά μή Σέ ζητῶ; Ἐσύ μοῦ ἔδωσες νά Σέ γνωρίσω μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα, κι αὐτή ἡ θεία γνώση τραβᾶ ἀδιάκοπα τήν ψυχή μου κοντά Σου».
Θρηνεῖ ὁ Ἀδάμ:
«Δέν μέ τέρπει ἡ σιγή τῆς ἐρήμου.
Δέν μέ τραβοῦν τῶν βουνῶν τά ψηλώματα.
Δέν μ᾽ ἀναπαύει ἡ ὀμορφιά τῶν δασῶν καί τῶν λειβαδιῶν.
Δέν καταπραΰνει τόν πόνο μου τῶν πουλιῶν τό κελάδημα.
Τίποτε, τίποτε δέν μοῦ δίνει τώρα χαρά,
Ἡ ψυχή μου ράγισε ἀπό τήν πολύ στενοχώρια.
Τόν ἀγαπημένο Θεό μου ἐπρόσβαλα.
Κι ἄν μέ ξανάπαιρνε στόν παράδεισο ὁ Κύριος καί ἐκεῖ θά θρηνοῦσα λυπητερά, πονεμένα γιατί πίκρανα τόν ἀγαπημένο μου Θεό».
Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης









Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Ι. Μ. Καλαμιου Ναυπλίου - αγρυπνία Οσίας Φιλοθέης τής Αθηναίας .








 Ι. Μ. Κοιμήσεως τής Θεοτόκου - Καλαμίου Ναυπλίου ( Αργολίδας ) - Όρθρος καί Θεία λειτουργία επί τήν εορτή τής Οσίας Φιλοθέης τής Αθηναίας . H αγρυπνία ετελέσθη στό Ιερό παρεκκλήσιο τού Μητροπολιτικού Ναού Αθηνών τό 2007 , τό οποίο τιμάται στήν μνήμη τού Αγίου Ελευθερίου . Η αγρυπνία τελείται κάθε χρόνο , τήν παραμονή τής εορτής τής Οσίας - στίς 18 Φεβρουαρίου , από τίς 8 : 00 μ.μ. εώς τίς 2 : 00 π.μ. περίπου καί μεταδίδεται από τόν ραδιοφωνικό σταθμό τής Εκκλησίας τής Ελλάδος . Στήν Ιερά Αγρυπνία ψάλλουν Μοναχές , άλλοτε τής Ι. Μονής Καλαμίου* , άλλοτε τής Ι. Μονής Τιμίου Προδρόμου Καρέα καί άλλοτε τής Ι. Μονής Τιμίου Σταυρού - Κορίνθου .


 Καλή ακρόαση


*Η Ιερά Μονή Κοιμήσεως τής Θεοτόκου - Καλαμίου δέν θά ξαναψάλλει,  λόγω δυσκολίας στήν επιστροφή τών Μοναζουσών.


Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2017

Καινή Διαθήκη . Κατά Λουκάν ευαγγέλιον - αρχαίο κείμενο .










Τό κατά Λουκάν άγιον ευαγγέλιον σέ αρχαίο κείμενο ( Κεφ. ΙΕ΄ 5 - τέλους ). Διαβάζει ο Βασίλειος Ατζακλής .
Η Καινή Διαθήκη σέ αρχαίο κείμενο είναι συνήθως καταληπτή από εμάς τους Έλληνες , καθώς έχουμε τήν μεγάλη ευλογία νά είναι κατευθείαν γραμμένη στή γλώσσα μάς !
Επιπλέον, τό αρχαίο κείμενο, είναι αυτό που χρησιμοποιείται στίς Ιερές ακολουθίες της Ορθοδόξου Εκκλησίας μάς .
Καλή ακρόαση .


Απαγορεύεται η χρήση τού βίντεο σέ όλους τους αιρετικούς : Παπικούς, παλαιοημερολογίτες ( ΓΟΧ ), πεντηκοστιανούς , προτεστάντες κ.ο.κ.


καλή ακρόαση






Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017

Η Δευτέρα Παρουσία τού Κυρίου .










Ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων

Ὅταν θά ἔρθει», λέει, «ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου μέ ὅλη τή δόξα Του, ὅλοι οἱ Ἄγγελοι θά εἶναι μαζί Του» (Ματθ. 25, 31). Κοίτα, ἄνθρωπε, μπροστά σέ πόσο πλῆθος θά βγεῖς νά κριθεῖς. Σύμπαν τό γένος τῶν ἀνθρώπων τότε θά παρίσταται. Ἀναλογίσου λοιπόν πόσο πολυάριθμος εἶναι ἠ φυλή τῶν Ρωμαίων, ἀπό πόσα πλήθη ἀποτελοῦνται οἱ βάρβαρες φυλές πού τώρα ζοῦν καί πόσες ἀπό αὐτές τίς βάρβαρες φυλές ἔχουν πεθάνει ἐδῶ καί ἑκατό χρόνια. Λογάριασε πόσοι θάφτηκαν μέσα σέ χίλια χρόνια ἀπό ὅλες αὐτές τίς φυλές καί τόσες ἄλλες.
Λογάριασε ὅλους, ὅσοι ἔζησαν στή γῆ ἀπό τόν Ἀδάμ μέχρι σήμερα. Εἶναι πραγματικά ἀπειροπληθεῖς ἀλλά, παρόλα αὐτά, μποροῦμε νά θεωρήσουμε ὅτι εἶναι καί λίγοι, ἄν τούς συγκρίνουμε μέ τούς Ἀγγέλους, πού σίγουρα εἶναι κατά πολύ περισσότεροι. Ἐκεῖνοι εἶναι τά ἐνενήντα ἐννέα πρόβατα, ἡ ἀνθρωπότητα εἶναι μόνο τό ἕνα. Σύμφωνα μέ τό μέγεθος τῶν τόπων πρέπει νά ὑπολογίζουμε καί τό πλῆθος τῶν κατοίκων τους. Ἡ γῆ πού κατοικεῖται ἀπό ὅλους τούς ἀνθρώπους, σύμπασα ἡ οἰκουμένη, ἔτσι ὅπως βρίσκεται στό μέσον τοῦ οὐρανοῦ πού τήν περιβάλλει, εἶναι μόνο τό κέντρο ἑνός κύκλου καί ὅμως βαστάζει πάνω της τόσα πλήθη.
Σκεφτεῖτε λοιπόν ὁ οὐρανός πού τήν περιβάλλει σάν κύκλος, πόσο πιό ὑπερμεγέθης εἶναι ἀπό αὐτήν. Καί σκεφτεῖτε ὅτι ὑπάρχουν ἄπειροι ἄλλοι οὐρανοί, πού δέν μποροῦμε οὔτε κάν νά φανταστοῦμε τά πλήθη τῶν Ἀγγέλων πού τούς κατοικοῦν. Διότι ἔχει γραφεῖ: «Χίλιες χιλιάδες Τόν ὑπηρετοῦσαν καί μύριες μυριάδες ἔστεκαν μέ δέος μπροστά Του». Καί ὄχι βέβαια πώς εἶναι μόνο τόσο τό πλῆθος τῶν Ἀγγέλων, ἀλλά περισσότερο ἀπ᾽ αὐτό δέν μποροῦσε νά μᾶς παραστήσει ὁ Προφήτης. Θά εἶναι παρών λοιπόν τότε στήν Κρίση ὁ Θεός, ὁ Πατέρας ὅλων, θά παρακάθεται καί ὁ Ἰησοῦς Χριστός καί τό Ἅγιο Πνεῦμα θά παρευρίσκεται καί Αὐτό. Ἀγγελική σάλπιγγα θά προσκαλέσει ὅλους ἐμᾶς, πού ἔχουμε σάν ἔνδυμά μας ὅλα μας τά ἔργα.
Μήπως λοιπόν καί μόνο μ᾽ αὐτή τήν εἰκόνα, δέν εἶναι φυσικό ἀπό τώρα νά ἔχουμε κάποια αἴσθηση ἀγωνίας; Μήν τό θεωρήσεις, ἄνθρωπε, ὅτι εἶναι μικρή καταδίκη, ἀκόμα καί τότε πού δέν θά κολαστεῖς αἰώνια, τό νά ἔρθουν στό φῶς ὅλα τά κρυφά καί φανερά ἔργα σου, μπροστά στά ἄπειρα πλήθη ὅλων τῶν ἀνθρώπων καί ὅλων τῶν Ἀγγέλων. Μήπως δέν ἔρχονται στιγμές στή ζωή μας πού προτιμᾶμε νά πεθάνουμε πολλούς θανάτους, παρά νά μάθουν κάποιοι φίλοι μας τά μυστικά μας, γιά τά ὁποῖα θά ἔπρεπε νά μᾶς ἀποδοκιμάσουν12.
 Κάτω ἀπό τή συναίσθηση αὐτῆς τῆς τόσο κρίσιμης περιστάσεως, ἀδελφοί μου, ἄς φροντίσουμε μέ ζῆλο νά μή μᾶς ἀποδοκιμάσει καί καταδικάσει ὁ Θεός, ὁ Ὁποῖος δέν χρειάζεται νά διενεργήσει καμιά ἐξέταση καί κανένα ἔλεγχο, προκειμένου νά γνωρίσει ἐμᾶς καί τά ἔργα μας. Μήν πεῖς ὅτι νύχτα ἔπεσα σέ πορνεία ἤ ἔκανα μαγεῖες ἤ ἔπραξα κάτι ἄλλο καί ἄνθρωπος δέν βρισκόταν ἐκεῖ. Ἀπό τή συνείδησή σου κρίνεσαι, ἀπό τούς λογισμούς σου. Ὅπως λέει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, τότε πού θά κρίνει ὁ Θεός τά κρυφά ἔργα τῶν ἀνθρώπων, οἱ λογισμοί τοῦ ἀνθρώπου μέσα στή συνείδησή του θά λειτουργοῦν σάν μάρτυρες κατηγορίας ἤ σάν μάρτυρες ὑπερασπίσεως. Σέ ἀναγκάζει νά πεῖς τήν ἀλήθεια τό Πρόσωπο τοῦ Κριτῆ-Θεοῦ, πού σοῦ ἐμπνέει τό δέος. Καί ἀκόμα πιό ἔντονα, θά μπορούσαμε νά ποῦμε, ὅτι σέ ἐλέγχει ἀκόμα καί τότε πού ἐσύ δέν θά φανερώσεις τήν ἀλήθεια. Γιατί, ὅπως εἴπαμε, θά ἀναστηθεῖς καί θά παρουσιαστεῖς στόν Κριτή, σάν νά εἶσαι ντυμένος μέ τίς ἁμαρτίες σου ἤ, ἄν ἔχεις βέβαια, καί μέ κάποιες καλές καί ἐνάρετες πράξεις σου.
Καί τό δήλωσε τοῦτο ὁ Κριτής ‒ διότι ὁ Χριστός θά εἶναι Ἐκεῖνος πού θά κρίνει‒ λέγοντας: «Ἐπειδή δέν δικάζει ὁ Πατέρας κανέναν, ἀλλά τήν κρίση τήν ἄφησε στόν Υἱό». Καί αὐτό δέν σημαίνει ὅτι ἀποξενώνεται ἀπό τήν ἐξουσία Του, ἀλλά ὅτι κρίνει «διά τοῦ Υἱοῦ». Βέβαια ὁ Υἱός κρίνει μέ τή συγκατάνευση τοῦ Πατέρα. Καί ἀσφαλῶς ἡ κρίση καί ἡ ἀπόφαση τοῦ Υἱοῦ εἶναι ἴδια μέ τήν κρίση καί τήν ἀπόφαση τοῦ Πατέρα, γιατί Πατέρας καί Υἱός ἔχουν μία καί τήν αὐτή γνώμη. Τί λέει ὅμως ὁ Κριτής γιά τό ἄν ἀποτελοῦν ἤ ὄχι τό ἔνδυμά σου οἱ πράξεις σου καί τά βιώματά σου; «Καί θά συναχθοῦν μπροστά Του πάντα τά ἔθνη». Διότι πρέπει ἐνώπιον τοῦ Χριστοῦ νά γονατίσουν καί τά ἐπουράνια καί τά ἐπίγεια καί τά καταχθόνια . Καί θά χωρίσει τούς μέν ἀπό τούς δέ, «ὅπως χωρίζει ὁ βοσκός τά πρόβατα ἀπό τά κατσίκια».
Πῶς τά χωρίζει ὁ βοσκός; Ἄραγε τά ἐξετάζει βάσει κανενός βιβλίου, γιά νά δεῖ ποιό εἶναι πρόβατο καί ποιό κατσίκι; Ἤ τά διακρίνει ἀπό τήν ἐμφάνιση; Δέν εἶναι τό σγουρό καί ἀφράτο μαλλί πού φανερώνει τό πρόβατο καί τό σκληρό καί ἄγριο τρίχωμα πού φανερώνει τό κατσίκι; Ἔτσι εἶναι καί μόλις καθαριστεῖς ἀπό τίς ἁμαρτίες σου. Ἔχεις στό ἑξῆς τό μαλλί καθαρό καί μένει ἡ στολή σου ἀμόλυντη καί λές πάντοτε: «Ξεντύθηκα τό χιτώνα τῆς ἁμαρτίας, πῶς νά τόν ξαναβάλλω;». Ἀπό τό ἔνδυμα γνωρίζεσαι σάν πρόβατο, ἄν ὅμως βρεθεῖς τριχωτός σάν τόν Ἡσαῦ, πού ἦταν πυκνότριχος καί ἐλαφρόμυαλος, πού ἔχασε τά πρωτοτόκια γιά τό φαΐ καί πούλησε τό ἀξίωμά του, θά πᾶς στά ἀριστερά τοῦ Κυρίου.
Ἄς μή γίνει κανείς νά χάσει τή Χάρη, οὔτε μέ τά ἄδικά του ἔργα νά βρεθεῖ στά ἀριστερά τάγματα τῶν ἁμαρτωλῶν.
Ἀπό τό βιβλίο: “Κατηχήσεις”,
Ἐκδόσεις “ΕΤΟΙΜΑΣΙΑ”, Ἱερᾶς Μονῆς Τιμίου Προδρόμου Καρέα












Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

Η Επιστροφή τού Ασώτου Υιού .



   



   Τὸν τρόπο τῆς γνήσιας μετάνοιας μᾶς περιέγραψε ὁ ἴδιος ὁ Θεός. Βάλε στόν νοῦ σου, λέγει, ποίων ἀγαθῶν ἐστερήθης, καὶ γιά ποῖα κακὰ ἔγινες ἔνοχος. Μίσησε τὴν ἀποστασίαν, ἡ ὁποία σὲ ὁδήγησε στό φοβερὸ λιμὸ τῶν ἀγαθῶν καὶ στή συναναστροφὴ μὲ τοὺς χοίρους. Καὶ ἐνῶ ἄλλοι πού εἶναι προικισμένοι μὲ ὀλιγώτερα χαρίσματα, ἀπολαμβάνουν αὐτὰ τὰ ἀγαθὰ καὶ χορταίνουν ἀπὸ Θεῖο πόθο, ἐσύ λιμοκτονεῖς ἀθλίως.
Ἐπίστρεψε μὲ ὅλη τὴν διάθεση τῆς ψυχῆς σου στόν ἀρχικὸ τρόπο ζωῆς σου, τότε πού συμβίωνες μὲ τὰ ἀληθινὰ τέκνα τοῦ Θεοῦ, καὶ πρόσεχες στούς Θείους νόμους. Μὴ φοβηθεῖς τὴν ὑπερβολὴν τῶν πταισμάτων, ἀλλὰ νά σὲ ἐνθαρρύνη τὸ μέγεθος τῆς Θείας εὐσπλαγχνίας.
Ἐπίστρεψε γρήγορα πονώντας γιά τὰ ἑκούσια κακά, ἀλλὰ καὶ ψυχαγωγούμενος ἀπὸ τὶς καλὲς ἐλπίδες. Γονάτιζε συνεχῶς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ μὲ τὴν καρδιά καὶ τὸ σῶμα. Ἀνακάλεσε μὲ δάκρυα τὸν Θεῖον οἶκτον. νά παρακαλῆς ἀκατάπαυστα, ὥστε νά μὴν ἐπιτρέψη ὁ Θεὸς νά ξαναπέσης πλέον.
Νά εἶσαι ἕτοιμος νά ὑπομείνης κάθε πληγὴ ἀπὸ τὸν Θεὸ μὲ τὴν ὁποία θὰ θεραπευθοῦν τὰ πταίσματά σου, καὶ θὰ φύγης καθαρὸς ἀπὸ αὐτὴν τὴν ζωή. Πλήγωνε καὶ σὺ τὸν ἑαυτὸν σου μὲ ὅσην δύναμι ἔχεις. Πίεζε τὸ σῶμα σου μὲ τὴν ἐγκράτεια, ὥστε νά πλουτισθῆ τὸ πνεῦμά σου.
Θέλεις νά προσθέσω καὶ τὰ μεγαλύτερα; Ἂν μετὰ τὴν ἀλλαγή σου ἐκπληρώσεις ὅλον τὸν Θεῖο νόμο, νά ὀνομάζης καὶ νά θεωρῆς τὸν ἑαυτὸν σου ἀχρεῖο δοῦλο. Διότι ἔτσι ταπεινώνονται ὅσοι σκέπτονται σωστά, ἔστω καὶ ἂν εὑρίσκωνται σὲ συνεχῆ κοινωνία μὲ τὸν Θεό, ἔστω καὶ ἂν δέν τοὺς ἐλέγχει ἡ συνείδησις ὅτι μὲ κάποια πράξη τους ἔφυγαν φανερὰ ἀπὸ τὸν ὀρθὸ δρόμο. Σύ δὲ πῶς θὰ καυχηθῆς κάποιο καλό μετὰ ἀπὸ ὅλα αὐτὰ; Πρέπει νά ἀποκρούης ἀμέσως μὲ τὴν ἀνάμνηση τῶν προηγουμένων παρεκτροπῶν τὸν λογισμὸ τῆς οἰήσεως, καὶ νά ἐντρέπεσαι μᾶλλον γιά τὰ προηγούμενα κακά, παρὰ νά ὑψηλοφρονῆς γιά τὰ πρόσφατα καλά.
Μὴ προσέχης δὲ στίς ἁμαρτίες τῶν ἀδελφῶν παρὰ τόσον ὅσο νά μὴν ἁμαρτάνης μὲ τὴν ἐπικοινωνία μαζὶ τους.
Μὴ κρίνεις μέσα σου. Μὴ κατηγορῆς τοὺς ἄλλους, μᾶλλον δὲ νά προσεύχεσαι νά δώση ὁ Θεὸς καὶ σ’ ἐκείνους μετάνοια, διότι καὶ σὲ σένα ἀπὸ αὐτὸν ἦλθε ἀφανῶς τὸ καλὸ τῆς μετανοίας. Μὴ σκανδαλίζης κανέναν, οὔτε ἀπὸ τοὺς μικρότερους, καὶ νά προσπαθῆς οὔτε κἄν ἀφορμὴ σκανδάλων νά μὴ δίδης, διότι θὰ ἀναγκάσης τὸν Θεὸ νά ἀποστρέψη τὸ πρόσωπὸ Του ἀπὸ σέ, καὶ πάλι θὰ εὑρεθῆς κενὸς ἀπὸ χάρι.
Νά εἶσαι ἕτοιμος νά πληγωθῆς ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους καὶ νά ὑπομένης, ὅταν μὲ κάθε τρόπο σὲ πληγώνουν. Διότι ἐκεῖνος πού δικαιώνει τὸν ἑαυτὸν του καὶ ἀντιδρᾶ σ’ αὐτούς πού τὸν λυποῦν καὶ τὸν πληγώνουν, χάνει τὸ κέρδος πού εἶχε ἀπὸ τὴν μετάνοια. Νά ἀνταποδίδης στούς ἀδελφοὺς ἀγαθὸν ἀντὶ κακοῦ, ἐνθυμούμενος τὸν Θεό, ὁ ὁποῖος ἀντὶ τῶν κακῶν πού ἔκαμες, ἄνοιξε γιά σὲ τὴν πύλη τῆς μετανοίας. Ὁ δημιουργὸς γιά τὸ χτίσμα, ὁ Κύριος γιά τὸν δοῦλο.
Μὲ αὐτοὺς καὶ παρόμοιους λόγους καὶ λογισμοὺς ἀσχολούμενος ὅλη τὴν ὥρα, καὶ ἐκπληρώνοντας τοὺς ἄλλους νόμους τῶν Εὐαγγελίων, θὰ ἑλκύσης μὲ αὐτὸ τὸν ἀγαθὸ τρόπο τὸν Θεῖο οἶκτο, γιά τὴν ἀληθινὴ μετάνοιά σου. Διότι χωρὶς τοιαύτην μετάνοια εἶναι ἀδύνατον νά ἔλθουν στήν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν ἀκόμη καὶ ἐκεῖνοι πού ζοῦν πολὺ προσεκτικά, ὄχι μόνον ἐκεῖνοι πού ἐπιστρέφουν ἀπὸ πολὺ ἁμαρτωλὴ ζωή. Ἐπειδὴ ὅλοι οἱ ἄνθρωποι ὀφείλουν νά μετανοήσουν, ἀφοῦ κανεὶς δέν μπορεῖ νά εἶναι ἐντελῶς ἀπαλλαγμένος ἀπὸ ἀκαθαρσία. Ἐκεῖνοι δέ πού μὲ τίς ἀρετὲς ἔχουν πλησιάσει περισσότερο τὸν Θεό, αὐτοὶ καὶ τὶς μικρότερες παρεκτροπές τίς θεωροῦν πολὺ μεγάλες, καὶ καλὰ κάνουν. Ἔτσι ἀποκτοῦν μεγάλη ταπείνωση, προκόπτουν ἀσφαλῶς καὶ προσεγγίζουν περισσότερο τὸν Θεό. Ὅπως ἐκεῖνοι πού ἀμελοῦν γιά τὶς μικρότερες καὶ οὔτε πονοῦν γι’ αὐτὲς οὔτε διορθώνουν τὸν ἑαυτὸν τους, παραχωρεῖ ὁ Θεὸς καὶ πίπτουν σὲ μεγαλύτερες.
Ἐμφύτευσε καὶ σὲ μᾶς, Χριστὲ Βασιλεῦ, διάπυρον πόθον ἀληθινῆς μετανοίας, καὶ χρησιμοποιώντας αὐτὴν ὡς ἀφορμή, δεῖξε τὸν πατρικὸ σου οἶκτο γιά μᾶς, καὶ ἐκείνους πού ἐπιστρέφουν καλῶς ἀπὸ πολλὴ ἀσωτία, κατάταξέ τους μεταξὺ τῶν τέκνων σου, ὅτι Σοὶ πρέπει δόξα καὶ προσκύνησις εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν»
Ἅγ. Γεννάδιος Κωνσταντινουπόλεως







Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2017

Καινή Διαθήκη . Κατά Μάρκον ευαγγέλιον - αρχαίο κείμενο .












Τό κατά  Μάρκον άγιον ευαγγέλιον σέ αρχαίο κείμενο . 
Διαβάζει ο Βασίλειος Ατζακλής .
Η Καινή Διαθήκη σέ αρχαίο κείμενο είναι συνήθως καταληπτή από εμάς τους Έλληνες , καθώς έχουμε τήν μεγάλη ευλογία νά είναι κατευθείαν γραμμένη στή γλώσσα μάς !
Επιπλέον, τό αρχαίο κείμενο, είναι αυτό που χρησιμοποιείται στίς Ιερές ακολουθίες της Ορθοδόξου Εκκλησίας μάς .

Απαγορεύεται η χρήση τού βίντεο σέ όλους τους αιρετικούς : Παπικούς, παλαιοημερολογίτες ( ΓΟΧ ), πεντηκοστιανούς , προτεστάντες κ.ο.κ.


καλή ακρόαση



Άλλο σχετικό θέμα : ''Τό κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον''.

Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2017

Ο Φαρισαίος καί ο Τελώνης .









Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου

«…Ἔχεις ὅμως καί τρίτη ὁδό μετάνοιας. Κι ἀνέφερα πολλές ὁδούς μετάνοιας, γιά νά σοῦ κάνω μέ τήν ποικιλία τῶν ὁδῶν εὔκολη τή σωτηρία. Ποιά εἶναι αὐτή ἡ τρίτη ὁδός; Ἡ ταπεινοφροσύνη. Ἔχε ταπεινό φρόνημα καί ἐξάλειψες τό πλῆθος τῶν ἁμαρτιῶν. Ἔχεις καί γι᾽ αὐτήν ἀπόδειξη ἀπό τή θεία Γραφή, ἀπό τήν ἀνάγνωση τῆς παραβολῆς τοῦ Τελώνη καί τοῦ Φαρισαίου (Λουκᾶ 18, 10 ἐε. ). Ἀνέβηκαν, λέγει, ὁ Φαρισαῖος καί Τελώνης στό ναό νά προσευχηθοῦν καί ἄρχισε ὁ Φαρισαῖος ν᾽ ἀπαριθμεῖ τίς ἀρετές του. Ἐγώ δέν εἶμαι, λέγει, ἁμαρτωλός ὅπως ὅλος ὁ κόσμος, οὔτε ὅπως αὐτός ὁ Τελώνης. Ἄθλια καί ταλαίπωρη ψυχή, ὅλη τήν οἰκουμένη τήν καταδίκασες, γιατί λύπησες καί τόν πλησίον σου; Δέν σοῦ ἄρκεσε ἡ οἰκουμένη, κι ἔφτασες νά καταδικάσεις καί τόν Τελώνη; Ὅλους λοιπόν τούς κατηγόρησες καί δέν λυπήθηκες οὔτε τόν ἕνα αὐτόν ἄνθρωπο. «Δέν εἶμαι ἐγώ ὅπως ὅλος ὁ κόσμος, οὔτε ὅπως αὐτός ὁ Τελώνης: Νηστεύω δύο φορές τήν ἑβδομάδα, δίνω τό δέκατο ἀπό τά ὑπάρχοντά μου στούς φτωχούς.»
Εἶπε λόγια ἀλαζονικά. Ἄθλιε ἄνθρωπε, καλά ὅλη τήν οἰκουμένη τήν καταδίκασες, γιατί κατηγόρησες καί τόν πλησίον σου Τελώνη; Δέν χόρτασες μέ τήν κατηγορία τῆς οἰκουμένης, ἀλλά κατέκρινες κι ἐκεῖνον πού ἦταν μαζί σου;
Τί ἔκαμε λοιπόν ὁ Τελώνης; Ὅταν τ᾽ ἄκουσε αὐτά δέν εἶπε: «Σύ ποιός εἶσαι πού λές αὐτά ἐναντίον μου; Ἀπό πού γνωρίζεις τό βίο μου; Δέν ἔμεινες μαζί μου. Δέν ζήσαμε μαζί. Γιατί ὑπερηφανεύεσαι τόσο πολύ; Ποιός εἶναι μάρτυρας τῶν δικῶν σου ἀγαθοεργιῶν; Γιατί παινεύεις τόν ἑαυτό σου; Γιατί κάνεις χάρη στόν ἑαυτό σου;» Ὅμως τίποτε ἀπ’ αὐτά δέν εἶπε ὁ Τελώνης, ἀλλ᾽, ἀφοῦ ἔσκυψε, προσκύνησε καί εἶπε: «Θεέ μου, συγχώρεσέ με τόν ἁμαρτωλό», καί μέ τήν ταπεινοφροσύνη πού ἔδειξε ὁ Τελώνης δικαιώθηκε. Ἀντίθετα ὁ Φαρισαῖος κατέβηκε ἀπό τό ναό στερημένος τή δικαίωση, ἐνῶ ὁ Τελώνης κατέβηκε πετυχαίνοντας τή δικαίωση.
Ἔτσι τά λόγια νίκησαν τά ἔργα. Γιατί ὁ ἕνας ἔχασε τή δικαίωση ἀπό τά ἔργα, ἐνῶ ὁ ἄλλος μέ τόν ταπεινό λόγο καί λογισμό πέτυχε τή δικαίωση. Ἄν καί βέβαια οὔτε ταπεινοφροσύνη ἦταν ἐκεῖνο. Γιατί ταπεινοφροσύνη εἶναι ὅταν κανείς, ἐνῶ εἶναι μεγάλος, ταπεινώνει τόν ἑαυτό του. Αὐτό πού εἶπε ὁ Τελώνης δέν ἦταν λόγος ταπεινοφροσύνης, ἀλλά ἦταν ἡ ἀλήθεια. Γιατί ἦταν ἀληθινά τά λόγια. Ἦταν πραγματικά ἁμαρτωλός.
Πραγματικά πές μου, τί ὑπάρχει χειρότερο ἀπό τόν Τελώνη; Εἶναι πραγματευτής ξένης σοδειᾶς, καί μοιράζεται ξένους κόπους. Καί τόν κόπο βέβαια δέν τόν προσέχει, ἐνῶ τό κέρδος τό μοιράζεται. Ὥστε ἡ ἁμαρτία τοῦ Τελώνη εἶναι ἡ χειρότερη. Γιατί τίποτε ἄλλο δέν εἶναι ὁ Τελώνης, παρά σκέτος ἐκβιασμός. Ἐκβιασμός χωρίς φόβο, ἁμαρτία νόμιμη, εὔσχημη πλεονεξία. Πραγματικά τί ὑπάρχει χειρότερο ἀπό τόν Τελώνη πού κάθεται στό δρόμο καί τρυγάει τούς ξένους κόπους; Ὅταν εἶναι ἡ ὥρα τῶν κόπων, καμιά φροντίδα ἐκ μέρους του, ὅταν ὅμως φτάνει ἡ στιγμή τοῦ κέρδους, ἀπό ἐκεῖνα πού δέν κόπιασε παίρνει τή μερίδα. Ὥστε, ἐάν ὁ Τελώνης, ἐνῶ ἦταν ἁμαρτωλός, πέτυχε τόση μεγάλη δωρεά μέ τήν ταπεινοφροσύνη του, πόσο πιό μεγάλη δέν θά ἐπιτύχει ἐκεῖνος πού εἶναι ἐνάρετος καί ζεῖ ταπεινά; Ὥστε, ἄν ἐξομολογηθεῖς τίς ἁμαρτίες σου καί ταπεινωθεῖς, γίνεσαι δίκαιος. Θέλεις νά μάθεις καί ποιός εἶναι ταπεινόφρονας; Πρόσεχε τόν Παῦλο τόν δάσκαλο τῆς οἰκουμένης, τόν πνευματικό ρήτορα, τό σκεῦος τῆς ἐκλογῆς, τό λιμάνι τό ἀκύμαντο, τόν πύργο τόν ἀσάλευτο, ἐκεῖνον πού μέ τό μικροκαμωμένο σῶμα του περικύκλωνε τήν οἰκουμένην καί σάν κάποιος φτερωτός περιέτρεξε αὐτήν. Πρόσεχε ἐκεῖνον πού ἔχει ταπεινό λογισμό, τόν ἀμαθή καί φιλόσοφο, τόν φτωχό καί πλούσιο. Ἐκεῖνον ὀνομάζω πραγματικό ταπεινόφρονα, ἐκεῖνον πού ὑπέμεινε ἀμετρήτους κόπους, πού ἔστησε ἀμέτρητα τρόπαια κατά τοῦ διαβόλου, πού κήρυττε καί ἔλεγε, «ἡ χάρη Του πρός ἐμένα δέν ἦταν χωρίς ἀποτέλεσμα, ἀλλά περισσότερο ἀπ᾽ ὅλους κόπιασα» (Α’ Κορ. 15, 10). Ἐκεῖνος πού ὑπέμεινε φυλακές καί πληγές καί μαστιγώματα, ἐκεῖνος πού σαγήνευσε μ᾽ ἐπιστολές τήν οἰκουμένη, ἐκεῖνος πού κλήθηκε μέ οὐράνια φωνή. Ἐκεῖνος ταπεινοφρονεῖ, λέγοντας:«Γιατί ἐγώ εἶμαι ὁ πιό ἀσήμαντος ἀπ᾽ ὅλους τούς ἀποστόλους, καί δέν εἶμαι ἱκανός νά ὀνομασθῶ ἀπόστολος» (Α’ Κορ. 15, 9).
Εἶδες μέγεθος ταπεινοφροσύνης, εἶδες τόν Παῦλο πού ταπεινοφρονεῖ, πού ὀνομάζει ἐλάχιστο τόν ἑαυτό του; Γιατί λέγει, «ἐγώ εἶμαι ὁ πιό ἀσήμαντος ἀπό τούς ἀποστόλους, καί δέν εἶμαι ἱκανός νά ὀνομασθῶ ἀπόστολος». Γιατί αὐτό πραγματικά εἶναι ταπεινοφροσύνη, τό νά ταπεινώνεται σ᾽ ὅλους καί νά ὀνομάζει τόν ἑαυτό του ἐλάχιστο…»








Η Ιερά Σύνοδος για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης .










καλή ανάγνωση


Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2017

Η Υπαπαντή τού Κυρίου ημών Ιησού Χριστού .







«Νοιῶσε μεγάλη χαρά, θυγατέρα Σιών, διαλάλησε τὴ χαρά σου, θυγατέρα Ἱερουσαλὴμ». Χόρευε, λαὲ τῆς πόλεως τοῦ Θεοῦ. Σκιρτᾶτε οἱ πύλες καὶ τὰ τείχη τῆς Σιών καὶ ὁλόκληρη ἡ γῆ. Φωνάξτε σεῖς τὰ ὄρη καὶ τὰ βουνὰ σκιρτήσατε πολύ. Τὰ ποτάμια, χειροκροτεῖστε καὶ τὰ πλήθη περικυκλῶστε τήν Σιών, βλέποντας τὴν παρουσία τοῦ Θεοῦ μέσα σ’ αὐτήν.
Ἂς ὁμονοήσουν σήμερα τὰ οὐράνια μὲ τὰ ἐπίγεια καὶ ἂς ἀναπέμπει ὕμνους ἡ ἄνω μαζὶ μὲ τὴν κάτω Ἱερουσαλήμ, γιὰ τὸν Χριστὸ πού βρίσκεται σʼ αὐτήν, τὸν οὐράνιο καὶ τὸν ἐπίγειο. Γύρω ἀπὸ τὸν οὐράνιο χορέψτε οἱ νοερὲς δυνάμεις, καὶ τὸν ἐπίγειο ἀνυμνεῖστε τον οἱ ἄνθρωποι μαζὶ μὲ τοὺς ἀγγέλους.
Διότι σήμερα ἐμφανίστηκε ὁ Θεὸς τῶν θεῶν στὴ Σιών. Σήμερα εἰπώθηκαν λόγια δόξης γιὰ σένα, πόλη τοῦ Θεοῦ Ἱερουσαλήμ, πόλη τοῦ μεγάλου βασιλιᾶ. Ἄνοιξε τὶς πύλες πρὸς τιμὴν αὐτοῦ πού ἄνοιξε σὲ ὅλους τὶς πύλες τοῦ παραδείσου, καὶ ἐπίσης ἄνοιξε τὶς πύλες τῶν τάφων πάνω ἀπὸ τὸν Σταυρό, συνέτριψε τὶς πύλες τοῦ ἅδη πού ἦταν γιὰ αἰῶνες κλειστές, καὶ ἔκλεισε κατὰ τρόπο παράδοξο τὶς πύλες τῆς παρθενίας.
Σὴμερα, ἐκεῖνος πού τὰ παλιὰ χρόνια μίλησε μὲ τὸν Μωυςῆ πάνω στὺ ὄρος Σινᾶ κατὰ τρόπον θεοπρεπῆ, ἐκπληρώνει τὸν νόμο, ὑποτασσόμενος στὸν νόμο σὰν δοῦλος. Σήμερα ἔρχεται ὁ Θεὸς ἀπὸ τὴ θαιμάν στὴ Σιών. Σήμερα ὁ οὐράνιος Νυμφίος, μαζὶ μὲ τὴ Θεομήτορα παστάδα, ἔρχεται στὸν ναό. Θυγατέρες τῆς Ἱερουσαλήμ, βγεῖτε πρὸς προϋπάντησή του. Ἀνᾶψτε γεμάτες χαρὰ τὶς λαμπάδες στὸ ἀληθινὸ φῶς. Περιποιηθεῖτε τοὺς χιτῶνες τῶν ψυχῶν σας γιὰ χάρη τοῦ Νυμφίου Χριστοῦ.
Μαζὶ μὲ τὴ Σιών καὶ οἱ λαοὶ τῶν ἐθνῶν, κρατώντας λαμπάδες, ἂς τὸν προϋπαντήσουμε. Ἂς μποῦμε στὸν ναὸ μαζὶ μὲ τὸν ναὸ καὶ Θεὸ καὶ Χριστό. Μαζὶ μὲ τοὺς ἀγγέλους ἂς ψάλουμε δυνατὰ τὸν ὕμνο τῶν ἀγγέλων, «Ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος ὁ Κύριος Σαβαώθ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ εἶναι γεμάτα ἀπὸ τὴ δόξα του». Εἶναι γεμάτα τὰ πέρατα τοῦ κόσμου ἀπὸ τὴν καλωσύνη του. Εἶναι γεμάτη ὅλη ἡ κτίση ἀπὸ τὴ δοξολογία του. Εἶναι γεμάτη ἡ ἀνθρωπότητα ἀπὸ τὴ συγκατάβασή του. Τὰ οὐράνια, τὰ ἐπίγεια καὶ τὰ καταχθόνια εἶναι γεμάτα ἀπὸ τὴν εὐσπλαγχνία του, γεμάτα ἀπὸ τὰ ἐλέη του, γεμάτα ἀπὸ τὶς δωρεές του, γεμάτα ἀπὸ τὶς εὐεργεσίες του.
«Ὅλα λοιπὸν τὰ ἔθνη χειροκροτεῖστε»· ὅλα τὰ πέρατα τῆς γῆς, «ἐλᾶτε καὶ δές τε τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ»· καθετί πού ἀναπνέει ἂς αἰνέσει τὸν Κύριο»· «ὅλη ἡ γῆ ἂς προσκυνήσει»· κάθε γλώσσα ἂς τραγουδήσει· κάθε γλώσσα ἂς ψάλλει· κάθε γλώσσα ἂς δοξολογήσει παιδὶ-Θεόν, σαράντα ἡμερῶν καὶ προαιώνιο· παιδὶ μικρὸ καὶ ἡλικιωμένο· παιδὶ πού θηλάζει, καὶ δημιουργὸ τῶν ὅλων.
Βλέπω βρέφος, καὶ ἀναγνωρίζω τὸν Θεό μου· βρέφος πού θηλάζει καὶ διατρέφει τὸν κόσμο· βρέφος πού κλαίει, καὶ χαρίζει στὸν κόσμο ζωὴ καὶ χαρὰ· βρέφος πού σπαργανώνεται, καὶ μὲ λυτρώνει ἀπὸ τὰ σπάργανα τῆς ἁμαρτίας· βρέφος στὴν ἀγκαλιά τῆς μητέρας, μὲ σάρκα πραγματικὰ μέ συνεχή παρουσία πάνω στὴ γῆ, καὶ ταυτόχρονα ὁ ἴδιος καὶ στοὺς κόλπους τοῦ Πατέρα, πραγματικὰ καὶ συνεχῶς στοὺς οὐρανούς.
Βλέπω βρέφος πού ἀπὸ τὴ Βηθλεὲμ μπαίνει στὴν Ἱερουσαλήμ, χωρὶς ὅμως νʼ ἀποχωρίζεται καθόλου ἀπὸ τὴν ἄνω Ἱερουσαλήμ. Βλέπω βρέφος πού προσφέρει σύμφωνα μὲ τὸν νόμο στὸ ναὸ θυσία πάνω στὴ γῆ, ἀλλά καὶ τὸ ἴδιο νὰ δέχεται τὶς εὐσεβεῖς θυσίες ὅλων στοὺς οὐρανούς.
Τὸν Ἴδιο νὰ κρατιέται στὶς ἀγκάλες τοῦ γέροντα κατ’ οἰκονομίαν, καὶ τὸν Ἴδιο νὰ κάθεται σὲ θρόνους χερουβικούς, ὅπως ταιριάζει σὲ Θεό.
Τὸν Ἴδιο νὰ προσφέρεται καὶ νὰ ἐξαγνίζεται, καὶ τὸν Ἴδιο νὰ ἐξαγνίζει καὶ νὰ καθαρίζει τὰ πάντα. Νὰ εἶναι ὁ ἴδιος τὸ δῶρο, καὶ ὁ ἴδιος ὁ ναός.
Ὁ Ἴδιος ἀρχιερεύς, καὶ ὁ ἴδιος τὸ θυσιατήριο, ὁ ἴδιος τὸ ἱλαστήριο.
Ὁ ἴδιος νὰ εἶναι αὐτὸς πού προσφέρει θυσὶα, καὶ ὁ ἴδιος νὰ προσφέρεται θυσία ὑπὲρ τοῦ κόσμου, καὶ ὁ ἴδιος νὰ προσκομίζει τὰ ξύλα τῆς ζωῆς καὶ τῆς γνώσεως.
Νὰ εἶναι ὁ ἴδιος τὸ ἀρνί, καὶ ὁ Ἴδιος ἡ φωτιά. Ὁ ἴδιος νὰ εἶναι τὸ ὁλοκαύτωμα, καὶ ὁ ἴδιος ἡ μάχαιρα τοῦ Πνεύματος. Ὁ ἴδιος ὁ ποιμένας, καὶ ὁ ἴδιος τὸ ἀρνί.
Ὁ ἴδιος νὰ εἶναι ὁ θύτης, καὶ ὁ ἴδιος τὸ θῦμα. Αὐτός Ἐκεῖνος πού προσφέρεται, καὶ ὁ Ἴδιος Ἐκεῖνος πού δέχεται τὴ θυσία. Αὐτός νὰ εἶναι ὁ νόμος καὶ ὁ Ἴδιος τώρα νὰ ὑποτάσσεται στὸν νόμο.
Ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων



Λέγει ὁ Συμεὼν πρός τήν Παρθένο: «Ὅσο γιὰ σένα ὁ πόνος γιὰ τὸ παιδί σου θὰ διαπεράσει τὴν καρδιά σου σὰν δίκοπο μαχαίρι».
Ὅταν λέει δίκοπο μαχαίρι νομίζω πώς ἐννοεῖ τὴ λύπη τῆς ἁγίας Παρθένου, πού προῆλθε ἀπὸ τὴ δοκιμασία της γιὰ τὴ σταύρωση τοῦ Κυρίου. Τὴν διαπέρασε πρόσκαιρα χωρὶς νὰ τὴν βλάψει, χωρὶς νὰ τὴν πλήξει. «Γιὰ νὰ φανερωθοῦν οἱ πραγματικὲς διαθέσεις πολλῶν». Γιατί τὸ σωτήριο πάθος τοῦ Κυρίου δοκιμάζοντάς τους ἀποκάλυψε τοὺς λογισμοὺς ὅλων τῶν ἀνθρώπων. Ὅσοι ἦταν γερὰ στερεωμένοι στὴν πίστη, παρόλο πού σὰν ἄνθρωποι κλονίστηκαν, δὲν ἀπελπίστηκαν ὅμως τελείως, γιατί περίμεναν τὴν Ἀνάσταση τοῦ Σωτήρα, ὅπως ἀκριβῶς καὶ οἱ γυναῖκες πού πῆγαν στὸν τάφο του καὶ ὅπως οἱ θεσπέσιοι μαθητές του. Αὐτοί πού ἔχουν πλανεμένη πίστη μοιάζουν μὲ τὸν σπόρο πού ἔπεσε σὲ πετρῶδες ἔδαφος, οἱ ὁποῖοι δὲν μπόρεσαν νὰ ὑποφέρουν τὸν καύσωνα τῶν πειρασμῶν· καὶ ὅποιο μικρὸ ἀπομεινάρι πίστης εἶχαν τὸ ἔχασαν ἐξαιτίας τῆς μικροψυχίας τους.
Συνεχίζει ἡ Γραφὴ: «Ἐκείνη τὴ στιγμὴ παρουσιάστηκε σώφρων προφήτης Ἄννα, ποία ἔμενε καὶ λάτρευε τὸν Θεὸ στὸν Ναὸ μὲ νηστεῖες καὶ προσευχές», πού ἦταν γριὰ στὸ σῶμα, ἀλλά νέα στὴν πίστη.
«Δοξολογοῦσε τὸν Θεό», δηλαδὴ τὸν εὐχαριστοῦσε κι’ αὐτή, γιατί ἀξιώθηκε τέτοιας καὶ τόσο μεγάλης χάρης νὰ δεῖ κι αὐτή τὸν Χριστὸ τοῦ Κυρίου. Ἡ Ἄννα κι ἄλλους παρότρυνε σ’ αὐτό. Λέει ἡ Γραφή: «Μιλοῦσε γιὰ τὸ παιδὶ σὲ ὅλους, ὅσοι στὴν Ἱερουσαλὴμ περίμεναν τὴ λὺτρωση». Περίμεναν τὴ λύτρωση, τὴν ὁποία ὁ θεῖος Δαβὶδ διακήρυττε πρὶν ἀπὸ πολὺ χρόνο μὲ τοὺς ψαλμούς του, λέγοντας: «Λύτρωση ἔστειλε ὁ Κύριος στὸν λαό του», καὶ ἀλλοῦ: «Τὸν ἐλευθέρωσες ἀπὸ τὴν Αἴγυπτον, γιὰ νὰ εἶναι σὰν βασιλικὴ ράβδος τῆς κληρονομιᾶς σου». Ποιὸς εἶναι αὐτός πού μᾶς λύτρωσε καὶ ποιὰ εἶναι ἡ λύτρωση; Εἶναι ὁ Ἴδιος ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός, διὰ τοῦ Ὁποίου ὅλοι μας λυτρωθήκαμε ἀπὸ τὴν πλάνη καὶ τὴ φθορά.
Λεόντιος Νεαπόλεως, Λόγος Α’





 

Σάββατο, 28 Ιανουαρίου 2017

Ο ψευτο ηγούμενος της Ι. Μονής Εσφιγμένου Μεθόδιος, καταδικάστηκε σε 20ετή φυλάκιση χωρίς αναστολή !!!





Η ρίψη Μολότωφ κατά δικαστικών λειτουργών, όπως αποθανατίστηκε στο κονάκι .  
Αργότερα οι καταληψίες ισχυρίστηκαν πως έχει γίνει... φωτομοντάζ !

   Καταδικάστηκαν οι εξής καταληψίες :
   
Μοναχός Αντύπας - φυσικός αυτουργός σε 20 ετή κάθειρξη χωρίς αναστολή η έφεση .
Γέροντας Μεθόδιος - ηθικός αυτουργός σε 20 ετή κάθειρξη χωρίς αναστολή ή έφεση . 
Μοναχός Μαρδάριος για συνέργεια, σε 10 έτη και 4 μήνες κάθειρξη . Άσκησε έφεση και αφέθηκε ελεύθερος .
Μοναχός Αβραάμ για συνέργεια, σε 10 έτη και 4 μήνες κάθειρξη . Άσκησε έφεση και αφέθηκε ελεύθερος .
Ιερομόναχος Σάββαςγια συνέργεια, σε 10 έτη και 4 μήνες κάθειρξη . Άσκησε έφεση και αφέθηκε ελεύθερος .
Μοναχός Λυσίμαχος για συνέργεια, σε 10 έτη και 4 μήνες κάθειρξη . Άσκησε έφεση και αφέθηκε ελεύθερος .   
Μοναχός Γάϊος για συνέργεια, σε 10 έτη και 4 μήνες κάθειρξη . Άσκησε έφεση και αφέθηκε ελεύθερος .   
Μοναχός Ορέστης για συνέργεια, σε 10 έτη και 4 μήνες κάθειρξη . Άσκησε έφεση και αφέθηκε ελεύθερος .   
Τρείς λαϊκοί, αθωώθηκαν ομόφωνα και αφέθηκαν ελεύθεροι.
 Να σημειωθεί πως οι Μεθόδιος και Αντύπας, δεν παρέστησαν στο δικαστήριο, παρά έστειλαν πληρεξούσιους δικηγόρους... οι οποίοι άσκησαν έφεση . Η έφεση δεν έγινε δεκτή, επειδή ο Μεθόδιος ειδικά είχε ήδη διαπράξει πολλά αδικήματα( βλ. εδώ ), οπότε η απόφαση έγινε τελεσίδικη . Οι υπόλοιποι, αφέθηκαν ελεύθεροι ώς τό Εφετείο, όπου θα αποφασιστεί η τελική ποινή τούς .






ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΜΟΝΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ

Ἐν Ἁγίῳ Ὄρει τῇ 28.1.2017

Χθές τό Μικτό Ὁρκωτό Δικαστήριο Θεσσαλονίκης μετά ἀπό ἐξαντλητική διαδικασία κατεδίκασε τόν ἡγέτη τῆς καταλήψεως τῆς Μονῆς μας σέ κάθειρξη εἴκοσι ἐτῶν ὡς ἠθικό αὐτουργό τῶν πράξεων βίας πού διεδραματίσθησαν τόν Ἰούλιο τοῦ 2013 κατά τήν προσπάθεια ἐκτελέσεως ἀσφαλιστικῶν μέτρων στό Κονάκι μας τῶν Καρυῶν. Στην ἴδια ποινή κατεδίκασε καί τόν φυσικό αὐτουργό τῶν πράξεων, ἐνῶ σέ κάθειρξη δέκα ἐτῶν καί τεσσάρων μηνῶν κατεδίκασε ἄλλους ἕξι ρασοφόρους ὡς συνεργούς.

Ἡ ἀπόφαση τοῦ Δικαστηρίου, πού εἶναι ἐκτελεστή ἀμέσως γιά τούς δύο πρώτους, δίνει τό μέτρο τῆς κοινῆς λογικῆς. Ὅτι δηλαδή ἄλλο πρᾶγμα εἶναι ἡ ὁμολογία πίστεως καί ἄλλο ἡ χρήση ἐκρηκτικῶν καί ἡ τέλεση βαρυτάτων ἐγκλημάτων. Ἄλλο οἱ πνευματικές διαφωνίες καί ἄλλο ἡ ἄρνηση τῶν κανόνων τοῦ Ἁγίου Ὄρους καί τοῦ Κράτους.

Ἡ ἐξέλιξη αὐτή κρίνουμε ὅτι ἐπιβάλλει, ἀντί ὁποιασδήποτε ἄλλης δηλώσεως, νά ἀπευθυνθοῦμε γιά ἀκόμη μία φορά πρός τούς ἀνθρώπους πού ἐπέλεξαν νά συμμετάσχουν στήν κατάληψη τῆς Μονῆς.

Τούς ἐπαναλαμβάνουμε μέ ἀγάπη τήν πρόσκληση πού εἶχε ἀπευθύνει εὐθύς ἐξ ἀρχῆς ἀπό τῆς ἐπαναλειτουργίας τῆς Μονῆς τό 2005 ὁ πρῶτος ἡγούμενός μας, μακαριστός πατήρ Χρυσόστομος. Ἐλᾶτε κοντά μας μέ πνεῦμα Θεοῦ.

Ἡ ἀδελφότητα καί διοίκηση τῆς Μονῆς εἶναι πρόθυμες νά ἀγκαλιάσουν κάθε ἀδελφό πού θά προσέλθει μέ καλή προαίρεση καί νά καταβάλουν κάθε προσπάθεια γιά τήν ἀποκατάστασή του.

Μποροῦμε μέ νηφαλιότητα καί χωρίς φανατισμούς νά συμβάλουμε ὅλοι, ὥστε νά δοθεῖ ἕνα τέλος στήν χρονίζουσα ἀνώφελη καί ἀδιέξοδη κατάληψη τῶν χώρων τῆς Μονῆς.

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΤΟΥ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ

Καρυαί, 630 86
Ἅγιον Ὄρος
www.esphigmenou.gr
τηλ.-fax: 2377023653
e-mail:  info@esphigmenou.gr








Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2017

Π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος : « Η Αποτείχιση από ολόκληρη τήν Εκκλησία είναι αίρεση ».







Απόσπασμα από τό βιβλίο τού π. Επιφανίου Θεοδωρόπουλου :
 '' Επιστολή πρός π. Νικόδημον ''.




   Εδώ, ο μακαριστός π. Επιφάνιος , αναιρεί τίς πλάνες τών Παλαιοημερολογιτών , καθώς καί τών νεο « ζηλωτών » Ευθυμίου Τρικαμηνά , Σάββα Λαυριώτη κ.λ.π. περί τής, δήθεν, υποχρεωτικής διακοπής τής εκκλησιαστικής κοινωνίας , όχι μόνο μετά τού οικείου Επισκόπου , αλλά καί μέ ολόκληρη τήν Εκκλησία , επειδή , δήθεν μολύνεται από τούς Οικουμενιστές ( καθαρός Προτεσταντισμός ) !!! 
   Τίς αιρέσεις  περί '' Υποχρεωτικής διακοπής τού μνημοσύνου '' καί περί '' Μολυσμού '' από τίς συμπροσευχές καί κακόδοξες δηλώσεις ορισμένων Επισκόπων τής Εκκλησίας , τίς επινόησαν οί Παλαιοημερολογίτες , επειδή ξεσκεπάσαμε τήν απάτη τού πλαστογραφημένου τούς  Σιγγιλίου , στό οποίο στήρίξαν τήν απόσχισή τούς τό 1924 ! Από τήν αίρεση αυτή, τού ''Μολυσμού'', προκύπτει καί η αίρεση τής ''Αποτείχισης από όλη τήν Εκκλησία''.'' Αφού Μολύνεστε, είστε υποχρεωμένοι να Αποτειχιστείτε '' μάς λένε εδώ καί δεκαετίες οί « ΓΟΧ » .
    Πουθενά όμως δέν αναφέρεται ''υποχρέωση'', παρά μόνο τό προαιρετικό δικαίωμα τής διακοπής τού μνημοσύνου τού, αιρετικά διδάσκοντος Επισκόπου καί μόνον.


   Λέγει ο κανὼν ΙΕ΄ τῆς ΑΒ΄ Συνόδου:
   «…Οἱ γὰρ δι’ αἵρεσίν τινα παρὰ τῶν ἁγίων Συνόδων ἢ Πατέρων κατεγνωσμένην τῆς πρὸς τὸν πρόεδρον κοινωνίας ἑαυτούς διαστέλλοντες, ἐκείνου δηλονότι τὴν αἵρεσιν δημοσίᾳ κηρύττοντος καὶ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ ἐπ’ ἐκκλησίαις διδάσκοντος, οἱ τοιούτοι οὐ μόνον τῇ κανονικῇ ἐπιτιμήσει οὐχ ὑπόκεινται πρὸ συνοδικῆς διαγνώσεως ἑαυτοὺς τῆς πρὸς τὸν καλούμενον Ἐπίσκοπον κοινωνίας ἀποτειχίζοντες, άλλὰ καὶ τῆς πρεπούσης τιμῆς τοῖς ὀρθοδόξοις ἀξιωθήσονται. Οὐ γὰρ Ἐπισκόπων, ἀλλὰ ψευδὲπισκόπων καὶ ψευδοδιδασκάλων κατέγνωσαν, καὶ οὐ σχίσματι τὴν ἕνωσιν τῆς Ἐκκλησίας κατέτεμον, ἀλλὰ σχισμάτων καὶ μερισμῶν τὴν Ἐκκλησίαν ἐσπούδασαν ῥύσασθαι».


Ἑρμηνεία ὑπὸ ἁγίου Νικοδήμου (βλ. Ἱερὸν Πηδἀλιον):
   «… Ἐάν δὲ οἱ ῥηθέντες πρόεδροι εἶναι αἱρετικοί, καὶ τὴν αἵρεσιν αὐτῶν κηρύττουσι παῤῥησίᾳ, καὶ διὰ τοῦτο χωρίζονται οἱ εἰς αὐτοὺς ὑποκείμενοι, καὶ πρὸ τοῦ νὰ γένῃ ἀκόμη συνοδικὴ κρίσις περὶ τῆς αἱρέσεως ταύτης, οἱ χωριζόμενοι αὐτοί, όχι μόνον διὰ τὸν χωρισμὸν δὲν καταδικάζονται, ἀλλὰ καὶ τιμῆς τῆς πρεπούσης, ὡς ὀρθόδοξοι, εἶναι ἄξιοι, ἐπειδή, ὄχι σχίσμα ἐπροξένησαν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν μὲ τὸν χωρισμὸν αὐτόν, ἀλλὰ μᾶλλον ἠλευθέρωσαν τὴν Ἐκκλησίαν ἀπὸ τὸ σχίσμα καὶ τὴν αἵρεσιν τῶν ψευδεπισκόπων αὐτῶν».
   Όπως είδαμε μέσα από τό ίδιο τό Ιερόν Πηδάλιον , ο ιε΄ κανών τής Α΄ καί Β΄ συνόδου , ουδαμώς επιτρέπει αποτείχιση από ολόκληρη τήν Εκκλησία ! Όλα τά υπό τών αποσχιστών , εναντίως λεγόμενα είναι '' προφάσεις έν αμαρτίαις '' !
    Η χρησιμοποίηση τού όρου '' Αποτείχιση '' από τούς , πάσης φύσεως « ζηλωτές » είναι εντελώς παραπλανητικός , καθ΄ ότι αυτοί εννοούν '' Απόσχιση '' από ολόκληρη τήν Εκκλησία , πράγμα πού δέν επιτρέπει ο ιε΄ κανών τής Α΄ καί Β΄ συνόδου , τόν οποίο αυτοί κακώς επικαλούνται !
  

Μέ τήν ευλογία τού Ιερού Ησυχαστηρίου Κεχαριτωμένης Θεοτόκου Τροιζήνος ,
 τού οποίου κτήτωρ είναι ο μακαριστός π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος .




 Άλλο σχετικό θέμα : '' Ορθόδοξη καί κακόδοξη Αποτείχιση . Π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος '' .




Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2017

Άγιος Μάξιμος ο ομολογητής . Η παραποίηση τού βίου τού από τούς παλαιοημερολογίτες !



 Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής στόν Ι. Ναό τού Πρωτάτου - 
Αγίου Όρους - Εμμανουήλ Πανσέληνου - λεπτομέρεια .


 Απόσπασμα από τό βιβλίο τού π. Βασιλείου Παπαδάκη : 
'' Οί κακοδοξίες τού ζηλωτικού παλαιοημερολογιτισμού ''.



 Τεράστια είναι επίσης η παραποίησις που κάνει ο π. Νικόλαος ( Σημ. Στμεν Καλς : ο π. Βασίλειος εννοεί τόν οικουμενιστή τών « ΓΟΧ » Νικόλαο Δημαρά ) στην ιστορία της αιρέσεως του Μονοθελητισμού, την οποία διηγείται διάσπαρτα και με πάρα πολλούς αναχρονισμούς. Στο προηγούμενο άρθρο μας είχε αποδειχθή, ότι οι άγιοι Μαξιμος και Σωφρόνιος είχαν εκκλησιαστική κοινωνία με τον Σεργιο Κωνσταντινουπόλεως το 634, αν και αυτός εκήρυσσε την αίρεσι από το 615110. (Κατά συνέπεια δεν είναι επιβεβλημένο να αποσχισθούμε από όσους προωθούν τον συγκρητιστικό Οικουμενισμό, ενόσω δεν έχει κηρυχθή επισήμως και συνοδικώς η αίρεσίς τους).

Αντιθετως, ο π. Νικόλαος είχε γράψει, ότι η αίρεσις του Μονοθελητισμού κηρύχθηκε μόλις το 638 και συνεπώς οι ανωτέρω  Αγιοι δεν εφήρμοζαν (δήθεν) το 634 κάποια Οικονομία προς τον Σεργιο: «Βλέπουμε, λοιπόν, ξεκάθαρα από την εκκλησιαστικήν ιστορίαν ότι η αιρετική δοξασία του Μονοθελητισμού του Σεργίου διακηρύσσεται επίσημα το 638. Δεν είναι, επομένως, καθόλου παράδοξον ότι ο  Αγιος (Σωφρόνιος) προσφωνεί τον Σεργιον "μακαριώτατον Δεσπότην, αδελφόν και συλλειτουργόν" πριν διακηρυχθή επισήμως η αίρεσις του Μονοθελητισμού, μόλις κατά το έτος 638»111. Δυστυχώς ο π. Νικόλαος στο νέο του άρθρο δεν παραδέχθηκε, όπως είχε χρέος, τα τεράστια ιστορικά του σφάλματα ούτε ζήτησε συγγνώμη από τούς αναγνώστας του περιοδικού του. Αντιθετως μάλιστα:

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

Ο Άγιος Μάρκος Ευγενικός μέ τήν στάση τού , καταδικάζει τούς παλαιοημερολογίτες « ΓΟΧ » .






Απόσπασμα από τό βιβλίο τού π. Βασιλείου Παπαδάκη : 
'' Οί κακοδοξίες τού ζηλωτικού παλαιοημερολογιτισμού ''.



   Κατά το α  ήμισυ της β  χιλιετίας οι Λατινόφρονες  Ενωτικοί αγωνίζονται «πάση θυσία»11, όπως λέγει ο Ζηλωτής θεολόγος Θεοδώρητος, να επιτύχουν την ένωσι με τους Λατίνους.  Υποστηρίζουν μάλιστα (τέλος ιβ  αιώνος), ότι οι Ορθοδοξοι δεν έπραξαν «καλώς»12 που αποσχίσθηκαν από τους Λατίνους προ της καταδίκης τους. Παρά ταύτα, οι μεγάλοι Πατέρες καθώρισαν με την διδασκαλία και το παράδειγμά τους ως όρο διακοπής εκκλησιαστικής κοινωνίας την ένωσι με τους αιρετικούς και όχι την ύπαρξι  Ενωτικών και Λατινοφρόνων (έναντι των οποίων αγωνίσθηκαν φυσικά με ακατάβλητο ηρωισμό) η τις κινήσεις προς ένωσι και τους Διαλόγους. Συγκεκριμένα:

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2017

Ο Άγιος Παΐσιος και οι «ζηλωτές» των Καυσοκαλυβίων !



Γράφει ο Ιερομ. Γεώργιος Καυσοκαλυβίτης στην Romfea.gr

Λίγοι άνθρωποι γνωρίζουν για το σύντομο πέρασμα του Αγίου Παϊσίου από την σκήτη των Καυσοκαλυβίων, όταν ακόμη αναζητούσε κάποιον γέροντα για να υποταχθεί.
Ο ίδιος έκλινε προς την ησυχαστική ζωή κι έτσι αποφάσισε να επισκεφθεί Κελλιά και Σκήτες, φορώντας ακόμη τα στρατιωτικά του ρούχα και με το κοσμικό του τότε όνομα, Αρσένιος.
Στο βίο του διαβάζουμε για την αναζήτησή του: «...Ταλαιπωρήθηκε όμως από μερικούς ζηλωτές χωρίς διάκριση. Νόμιζε ότι τους λένε ζηλωτές επειδή έχουν πολύ ζήλο και αγωνίζονται πολύ. Αυτοί τον ζάλισαν και ήθελαν να τον ξαναβαπτίσουν, μολονότι ήταν βαπτισμένος από τον Άγιο Άρσένιο με το παλαιό μάλιστα ημερολόγιο.
Σε ένα γέροντα ζηλωτή που πήγε να μείνει, δεν αναπαύτηκε, γιατί άκουγαν τραγούδια από το ραδιόφωνο και η ζωή τους δεν ήταν τόσο πνευματική. Όταν θέλησε να φύγει του έκαναν εκβιασμό. «Αν φύγεις», του έλεγαν «θα πας στην κόλαση. Όποιος αφήνει τη μετάνοιά του δεν πάει στον Παράδεισο». Ο Αρσένιος τα πίστευε και υπέφερε. Κάποτε όμως κουράστηκε και έφυγε.
Επισκέφθηκε κάποιο Κελλί στα Καυσοκαλύβια και έμεινε για ένα διάστημα. Και αυτοί ήταν ζηλωτές. Όταν έκαναν ακολουθία τον Αρσένιο τον έβγαζαν έξω από την Εκκλησία για να μην μολυνθούν, όπως νόμιζαν» (Βίος Γέροντος Παϊσίου του Αγιορείτου, Ιερομονάχου Ισαάκ, σελ.79-80)
Ο Άγιος Παΐσιος σε αυτή του την επίσκεψη στα Καυσοκαλύβια, κατά Θεία Πρόνοια, έμεινε στο Κελλί της Υπαπαντής το οποίο και βρισκότανε ακριβώς δίπλα από το κελλί του Αγίου Γεωργίου, το Κελλί της μετανοίας του Αγίου Πορφυρίου και στο οποίο και εκοιμήθη.
Όμως αυτή την αντιμετώπιση που έτυχε ο Άγιος Παΐσιος από τους «ζηλωτές», είχε και ο Άγιος Πορφύριος όταν προσπάθησε να επιστρέψει στο κελλί της μετανοίας του, εκεί που είχε ζήσει νεός με τους γέροντές του.
Στα χρόνια που έλειπε, γέροντας της καλύβης είχε γίνει πια ο «ζηλωτής» γέρων Δαβίδ, ο οποίος μάλιστα θεώρησε τον Γέροντα Πορφύριο ως πλανημένο και αιρετικό.
Του ζήτησε μάλιστα να αποτάξει την «πλάνη» και την «αίρεσή» του και να ξαναβαπτιστεί, και τότε θα τον δεχόταν πίσω στο κελλί. Ούτε ακόμη και με τη φυγή του Γέροντα Δαβίδ αργότερα, ο Άγιος Πορφύριος δεν μπόρεσε αμέσως να επιστρέψει. Οι «ζηλωτές» πάντα δημιουργούσαν εμπόδια και κολλήματα στην επιστροφή του.
Δύο Άγιοι λοιπόν Παΐσιος και Πορφύριος, ταλαιπωρήθηκαν στα Καυσοκαλύβια από τους «ζηλωτές» και «γνήσιους» Ορθοδόξους.
Άλλωστε πώς θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, όταν αυτός από τον οποίο πήραν τα Καυσοκαλύβια το όνομά τους, κατηγορήθηκε επίσης ως πλανημένος, σαλός και διάφορα άλλα.
Ο Άγιος Μάξιμος ο Καυσοκαλυβίτης δεν πέρασε ζωή με ανέσεις και ησυχία, αλλά διωγμούς συκοφαντίες και λοιδορίες.
Πώς θα μπορούσαν λοιπόν δύο σύγχρονοι Άγιοι, που πάτησαν το πόδι τους στον αγιασμένο τόπο των Καυσοκαλυβίων να έχουν διαφορετική ζωή;
Όταν τα πάντα υπόκεινται στη Θεία Πρόνοια, πόσο τυχαίο μπορεί να είναι ότι μετά από εφτά αιώνες από τον Άγιο Μάξιμο, να γίνεται η επίσημη αγιοκατάταξη του Αγίου Παϊσίου την ημέρα εορτής του Αγίου Μαξίμου στις 13 Ιανουαρίου 2015;
Σήμερα στα Καυσοκαλύβια δεν έχουν αλλάξει πολύ οι καταστάσεις. Ο «ζηλωτισμός», ο ου κατ’ επίγνωσιν ακόμα υπάρχει.
Συντηρείται από «ζηλωτικούς» κύκλους που κινούνται εντός και εκτός Αγίου Όρους, που ακόμη και στις ημέρες μας αποκαλούν τους Αγίους Παΐσιο και Πορφύριο ως οικουμενιστές και μάγους.
Φυσικά και η πνευματική οικογένεια που δημιούργησε ο Άγιος Πορφύριος από το 1985 κι έπειτα, δεν μπορεί να αποφύγει αυτές τις συκοφαντίες που υπέστη και ο ίδιος, από «ζηλωτές» των Καυσοκαλυβίων και του Αγίου Όρους.


 Πηγή : Ρομφαία


Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

Αστρολογία : Επιστήμη ή... αποκρυφιστική απάτη ;




Η Αστρολογία, κηρύττει στά θύματά τής πώς είναι μαριονέτες,
τών οποίων τα ηνία κρατούν οι... πλανήτες !!!





ΛΟΓΟΣ ΡΩΜΑΙΙΚΟΣ
ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ "ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗΣ" (ΑΧΕΛΩΟΣ TV 2015)
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ - ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΣ: ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΠΛΑΝΟΣ
ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΣΤΟΥΝΤΙΟ - ΚΑΜΕΡΑ: ΦΩΤΗΣ ΒΑΡΔΗΣ

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΕΓΓΡΑΦΗΣ: 09/10/15
ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΣ: Λάμπρος Σκόντζος Θεολόγος, Συγγραφέας

ΣΧΟΛΙΑ : Μια αποκαλυπτική εκπομπή για την Αστρολογία: ένα σοβαρό σύγχρονο κοινωνικό και πνευματικό φαινόμενο με σοβαρές επιπτώσεις:
- Ποιά η διαφορά μεταξύ της επιστήμης της αστρονομίας και της αστρολογίας;
- Που οφείλεται ο οργασμός προώθησης της αστρολογίας κυρίως από τα ΜΜΕ; Υπάρχει κάποιο σχέδιο και τι εξυπηρετεί η προώθησή της;
- Τι υποστηρίζει η σύγχρονη επιστήμη;
- Ποιες είναι οι επιπτώσεις στα πρόσωπα εκείνα που εξαρτώνται από την αστρολογία και κατ’ επέκταση στο κοινωνικό σύνολο;
- Ποια θα πρέπει να είναι η στάση μας ως συνειδητοί πιστοί της Εκκλησίας μας απέναντι στην αστρολογία και γενικότερα τον αποκρυφισμό;




Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

Η εικόνα της Αγίας Τριάδος .


Η Αγία Τριάς

Θαυμάσια εικόνα στό Καθολικό της Ι. Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους .


Η ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ

Αγαπητοί αναγνώστες αποφάσισα να γράψω την μελέτη αυτή ως απάντηση σε ποικίλες γνώμες και ενστάσεις Ορθοδόξων, σχισματικών και αιρετικών, αναφορικά με το θέμα της εικονογράφησης της Αγίας Τριάδος. Το ζήτημα αυτό δυστυχώς έχει καταστεί αιτία διχοστασιών ακόμη και ανάμεσα σε Ορθοδόξους Χριστιανούς πράγμα που με λυπεί πολύ. Στην παρούσα μελέτη θα αναφερθούμε σε τρία θέματα.
Το πρώτο θέμα είναι το κατά πόσο στην Αγία Γραφή έχουμε Θεοφάνειες και μάλιστα αν η Γραφή αναφέρει Θεοφάνεια ειδικώς του πρώτου προσώπου της Τριάδος δηλαδή του Πατρός. Το δεύτερο θέμα που θα μας απασχολήσει είναι η εικόνα που επιγράφεται ως «Η φιλοξενία του Αβραάμ». Τα δύο μάλιστα αυτά θέματα σχετίζονται στενά. Το τρίτο τέλος θέμα  είναι η εικόνα που επιγράφεται ως «Η Αγία Τριάς».



1.    Θεοφάνειες στην Αγία Γραφή
Υπάρχει η άποψη σε ορισμένους Θεολογικούς κύκλους ότι δεν είναι δυνατόν να δούμε τον αόρατο, άπειρο και ασχημάτιστο Θεό και συνεπώς δεν μπορούμε να τον εικονίσουμε. Επίσης οι κύκλοι αυτοί ισχυρίζονται ότι οι αναφερόμενες Θεοφάνειες της Βίβλου δεν είναι πραγματικές Θεοφάνειες αλλά Αγγελοφάνειες και ότι η μόνη πραγματική Θεοφάνεια είναι ο Σαρκωμένος Υιός του Θεού.
Λέγει η Γραφή :
«καὶ εἶπεν· οὐ δυνήσῃ ἰδεῖν τὸ πρόσωπόν μου· οὐ γὰρ μὴ ἴδῃ ἄνθρωπος τὸ πρόσωπόν μου καὶ ζήσεται» Έξοδος 33:20
«Θεὸν οὐδεὶς ἑώρακε πώποτε» Ιωάννης 1:18
« καὶ ὁ πέμψας με πατήρ, αὐτὸς μεμαρτύρηκε περὶ ἐμοῦ. οὔτε φωνὴν αὐτοῦ ἀκηκόατε πώποτε οὔτε εἶδος αὐτοῦ ἑωράκατε» Ιωάννης 5:37
« Τῷ δὲ βασιλεῖ τῶν αἰώνων, ἀφθάρτῳ, ἀοράτῳ, μόνῳ σοφῷ Θεῷ, τιμὴ καὶ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν»Α Τιμόθεον 1:17
« ὁ μόνος ἔχων ἀθανασίαν, φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον, ὃν εἶδεν οὐδεὶς ἀνθρώπων οὐδὲ ἰδεῖν δύναται· ᾧ τιμὴ καὶ κράτος αἰώνιον· ἀμήν» Α Τιμόθεον 6:16
«Θεὸν οὐδεὶς πώποτε τεθέαται» Α Ιωάννου 4:12

Επίσης όμως η Γραφή λέγει:
«ὤφθη Κύριος τῷ ῞Αβραμ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἐγώ εἰμι ὁ Θεός σου» Γένεση 17:1
«ὤφθη δὲ αὐτῷ ὁ Θεὸς πρὸς τῇ δρυΐ τῇ Μαμβρῇ» Γένεση 18:1
« καὶ ἐκάλεσεν ᾿Ιακὼβ τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου, Εἶδος Θεοῦ· εἶδον γὰρ Θεὸν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον, καὶ ἐσώθη μου ἡ ψυχή.  ἀνέτειλε δὲ αὐτῷ ὁ ἥλιος, ἡνίκα παρῆλθε τὸ εἶδος τοῦ Θεοῦ· αὐτὸς δέ ἐπέσκαζε τῷ μηρῷ αὐτοῦ» Γένεση 32: 30-31
« καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωυσῆν ἐνώπιος ἐνωπίῳ, ὡς εἴ τις λαλήσει πρὸς τὸν ἑαυτοῦ φίλον» Έξοδος 33:11
«εἶδον τὸν Κύριον καθήμενον ἐπὶ θρόνου ὑψηλοῦ καὶ ἐπῃρμένου, καὶ πλήρης ὁ οἶκος τῆς δόξης αὐτοῦ.  καὶ Σεραφὶμ εἱστήκεισαν κύκλῳ αὐτοῦ, ἓξ πτέρυγες τῷ ἑνὶ καὶ ἓξ πτέρυγες τῷ ἑνί, καὶ ταῖς μὲν δυσὶ κατεκάλυπτον τὸ πρόσωπον, ταῖς δὲ δυσὶ κατεκάλυπτον τοὺς πόδας καὶ ταῖς δυσὶν ἐπέταντο.  καὶ ἐκέκραγεν ἕτερος πρὸς τὸν ἕτερον καὶ ἔλεγον· ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος Κύριος σαβαώθ, πλήρης πᾶσα ἡ γῆ τῆς δόξης αὐτοῦ. …..καὶ εἶπον· ὦ τάλας ἐγώ, ὅτι κατανένυγμαι, ὅτι ἄνθρωπος ὢν καὶ ἀκάθαρτα χείλη ἔχων, ἐν μέσῳ λαοῦ ἀκάθαρτα χείλη ἔχοντος ἐγὼ οἰκῶ καὶ τὸν βασιλέα Κύριον σαβαὼθ εἶδον τοῖς ὀφθαλμοῖς μου.……..καὶ ἤκουσα τῆς φωνῆς Κυρίου λέγοντος· τίνα ἀποστείλω, καὶ τίς πορεύσεται πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον;» Ησαϊας 6: 1-8
« καὶ ἐμαρτύρησεν ᾿Ιωάννης λέγων ὅτι τεθέαμαι τὸ Πνεῦμα καταβαῖνον ὡς περιστερὰν ἐξ οὐρανοῦ, καὶ ἔμεινεν ἐπ” αὐτόν.  κἀγὼ οὐκ ᾔδειν αὐτόν, ἀλλ” ὁ πέμψας με βαπτίζειν ἐν ὕδατι, ἐκεῖνός μοι εἶπεν· ἐφ” ὃν ἂν ἴδῃς τὸ Πνεῦμα καταβαῖνον καὶ μένον ἐπ” αὐτόν, οὗτός ἐστιν ὁ βαπτίζων ἐν Πνεύματι ῾Αγίῳ» Ιωάννης 1: 32-33
« καὶ ὤφθησαν αὐτοῖς διαμεριζόμεναι γλῶσσαι ὡσεὶ πυρός, ἐκάθισέ τε ἐφ᾿ ἕνα ἕκαστον αὐτῶν, καὶ ἐπλήσθησαν ἅπαντες Πνεύματος ῾Αγίου» Πράξεις 2:3-4
«ὁ Θεὸς τῆς δόξης ὤφθη τῷ πατρὶ ἡμῶν ᾿Αβραὰμ» Πράξεις 7:2
« λαβὼν γὰρ παρὰ Θεοῦ πατρὸς τιμὴν καὶ δόξαν φωνῆς ἐνεχθείσης αὐτῷ τοιᾶσδε ὑπὸ τῆς μεγαλοπρεποῦς δόξης, οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, εἰς ὃν ἐγὼ εὐδόκησα, καὶ ταύτην τὴν φωνὴν ἡμεῖς ἠκούσαμεν ἐξ οὐρανοῦ ἐνεχθεῖσαν, σὺν αὐτῷ ὄντες ἐν τῷ ὄρει τῷ ἁγίῳ. Β Πέτρου 1:17-18
Πως συμβιβάζονται τα πρώτα χωρία προς τα δεύτερα ; Μπορούμε να δούμε και να ακούσουμε τον Θεό ; Αντιφάσκει μήπως η Γραφή όπως μωρολογούν οι άθεοι ;
Όχι αγαπητοί αναγνώστες δεν αντιφάσκει η θεόπνευστη Γραφή. Λέγει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός :